Bezemer & Schubad

1 juli 2025

Dilemma’s voor vertrouwenspersonen

Bij een grotere onderneming was er enige tijd terug een melding van een stagiaire die (nu inmiddels 22) op 17 jarige leeftijd seksueel zou zijn lastig gevallen door een hogere leidinggevende. De vrouw had het jaren weggestopt en las nu in een dagblad een interview met deze manager. Al het gebeurde kwam terug. Na lang aarzelen had zij via via de vertrouwenspersoon van het bedrijf benaderd. Zij wilde de situatie melden bij de huidige directie, maar absoluut anoniem blijven. Zij vertelde de externe vertrouwenspersoon ook dat zij de situatie destijds had gemeld bij de HR manager die er niets mee had gedaan. Zij was namelijk bevriend met de hogere leidinggevende. Alle betrokkenen werkten nog bij het bedrijf. De 22 jarige meldster was vastbesloten om te melden en wilde heel graag leunen op de hulp en expertise van de externe vertrouwenspersoon. Het seksueel lastigvallen betrof vooral het maken van suggestieve opmerkingen met een seksuele connotatie, het vragen naar het seksleven van de meldster en het sturen van seksueel getinte filmpjes. De meldster had dit laatste allemaal gewist. Wat nu te doen? In de intervisie waarin de zaak werd besproken kwamen er diverse opties langs, vooral ook veel vragen.

Is er sprake van strafbare feiten? Is het doen van melding of aangifte een optie? Er is geen sprake van aanranding of verkrachting, betrokkene was echter wel minderjarig? En welk ‘bewijs’ is er? Moeilijk dus. Hoe om te gaan met de gevraagde anonimiteit? Meldster is natuurlijk X te noemen, maar is uit de te presenteren feiten en omstandigheden bij het doen van de melding niet onmiddellijk te herleiden wie zij is? Wat gaat melden brengen? In ieder geval kennis bij de directie van ‘iets’ ongewenst uit het verleden en de kans om herhaling te vermijden. Maar hoe betrokkenen (hogere leidinggevende en HR manager) te confronteren? Met iets van 5 jaar geleden en wat behoorlijk belastend is? Is het waar wat meldster stelt? De melding klink aannemelijk….Of mag de vertrouwenspersoon de ‘is het waar vraag’ geheel niet stellen en zich onvoorwaardelijk naast de meldster opstellen?

De vertrouwenspersoon in kwestie had de zaak toch gemeld bij de huidige directie. Hier is er zorgvuldig opvolging aan gegeven. Er hebben gesprekken plaatsgevonden met de hogere leidinggevende en de HR manager in kwestie. Zij wisten zich niets van de zaak te herinneren. Voor de meldster was het zo goed. Het signaal is afgegeven. Hiermee was dat deel van het verleden voor haar afgerond.