Bezemer & Schubad

contact met uw vertrouwenspersoon
Header

27 maart 2020

De vertrouwenspersoon tijdens lockdown

Het werk van vertrouwenspersonen gaat door tijdens de lockdown, zij het op een laag pitje nu collega’s elkaar op de werkvloer niet dagelijks voor de voeten lopen. Maar ook tijdens het thuiswerken en de social distancing worden vertrouwenspersonen geconsulteerd. Voor een deel komt men met dezelfde issues als voorheen, maar ik zie ook specifieke aan de corona maatregelen gerelateerde problemen.

Ten eerste zijn er de Zoom en Teams meetings waardoor medewerkers met en zonder kleine kinderen uit elkaar worden gespeeld. De collega’s met kinderen tot en met zo ongeveer de basisschool leeftijd kunnen het lang niet altijd voor elkaar krijgen om op geplande tijden online besprekingen te hebben. Zelf zag ik al enkele malen een tegelwandje als achtergrond. Daar maakte ik een keer een opmerking over, waarop mijn gesprekspartner verzuchtte dat ze inderdaad regelmatig haar heil in de badkamer zoekt vanwege een thuis werkende man en twee online huiswerk makende kinderen. Een ander vertelde me dat ze als alleenstaande moeder met twee kinderen van 1 en 3 eigenlijk geen enkel moment in staat is om in welke Teams vergadering dan ook te participeren. Oppas en oma’s hadden afgezegd, ze kon geen kant op. Ze is bang dat collega’s zullen vinden dat ze haar snor drukt en lekker thuis in de weer is met haar kindjes. Die angst die overigens niet ongegrond is. Want die verhalen hoorde ik ook: uitslapen, sporten, relaxen, de kinderen helpen, eindelijk toekomen aan klusjes in huis, lang leve de lockdown! Niet echt bevorderlijk voor het collegiale vertrouwen! Weer een ander vertelde me dat ze alle coronanieuws opzuigt als een spons, en de behoefte heeft om dat met collega’s uit te wisselen. Maar die zijn haar zat. Die zuchten en kappen haar af,  en zeggen onomwonden dat ze overdrijft of zeurt, of dat ze aan overperceptie lijdt. Dat de communicatie nu allemaal online verloopt helpt in deze situaties niet om problemen goed uit te praten. Met als gevolg dat tussen collega’s de nodige verwijdering ontstaat, en niet alleen de actuele maar ook de toekomstige samenwerking onder druk komt te staan. Niet ondenkbaar is dat men hierdoor ook relevante ontwikkelingen in het werk minder met elkaar deelt, en voilà, werk aan de winkel voor de vertrouwenspersoon!

En wat te denken van de collega’s die informatie over hun fysieke toestand altijd voor zichzelf hebben willen houden maar er niet aan ontkomen daar nu toch openheid over te geven? Je moet immers een goede reden hebben om nu even niét naar je werk te komen vanwege de medicatie die je slikt, of je hartritmestoornissen, of je suikerziekte, je beginnende zwangerschap of wat dan ook waardoor je tot de ‘risicogroepen’ behoort. Privé en werk gaan dan ongewild wel érg door elkaar heen lopen.

Daarnaast zijn er de problemen van alleenstaande medewerkers die nu in hun uppie thuis zitten. Een eigen dagritme vinden, daarin het thuis werken een plek geven, sociale contacten vermijden. Sommige mensen kunnen dat solitaire leven goed vormgeven, maar anderen verpieteren. Het eenzaamheidsvirus waart rond, klinkt het poëtisch. Het wordt meestal in verbinding gebracht met ouderen, maar het treft ook collega’s. Uit onderzoek blijkt dat met name de jongere singles, op een flatje in de stad, afgesloten van hun werk, zich eenzaam voelen. In een aantal organisaties wordt dit onderkend, en heeft men vertrouwenspersonen gevraagd ook déze mensen hulp te bieden. Een mooi gebaar, dat zeker, maar vraag je in zo’n geval als vertrouwenspersoon af of jij zelf die rolverschuiving wel ziet zitten. Nog belangrijker is het antwoord op de vraag of jij als vertrouwenspersoon voldoende expertise in huis hebt om eenzame, sombere, angstige, soms zelfs depressieve, wellicht suïcidale, wellicht autistische collega’s op te vangen. Mij lijkt het bedrijfs maatschappelijk werk daar geschikter voor. Maar ja, dat is in het verleden wegbezuinigd…  Vandaar het advies: doe wat je kunt en sta bij waar je kunt. Soms is dat meer dan je ooit had gedacht. Maar let ook op dat je je niet vertilt, en verwijs op tijd. Je hoeft het immers niet alleen te doen!

 

 

Willeke Bezemer